4th International Brain Stimulation Conference in Charleston, South Carolina

Van 6-9 december vond de vierde editie van de International Brain Stimulation Conference plaats in Charleston, South Carolina in de Verenigde Staten. Nederland en België waren goed vertegenwoordigd op dit congres, niet alleen qua aanwezigheid maar ook wat betreft sprekers en posterpresentaties.

Het was een inspirerend congres waar alle vormen van hersenstimulatie aan bod kwamen; van repetitieve transcraniële magnetische stimulatie (rTMS) tot diepe hersenstimulatie (DBS) en van focused ultrasound stimulation (FUS) tot nervus vagus stimulatie (VNS). Op de congresdagen kwamen de verschillende aspecten van onderzoek naar hersenstimulatie langs. Er werd begonnen bij fundamenteel onderzoek, waarna de overstap werd gemaakt naar translationeel en uiteindelijk klinisch onderzoek. Voor ieder wat wils!

​We hebben enkele van de aanwezigen gevraagd om wat over het congres te zeggen.

Koen Cuypers, Melina Hehl, Sybren van Hoornweder en Raf Meesen, onderzoekers bij UHasselt en KU Leuven:

Begin december reisden we met een beperkte delegatie van UHasselt - KU Leuven af naar Charleston (South Carolina, USA) voor de 4e international Brain stimulation conferentie met twee  intenties. Ten eerste wilden we graag onze nieuwste wetenschappelijke bevindingen presenteren aan experts binnen het domein. Deze bevindingen, en in het verlengde hiervan ons onderzoek, focussen hoofdzakelijk op de neurofysiologische mechanismen die ten grondslag liggen aan motorische controle en leren bij gezonde personen. Om desbetreffende processen beter te begrijpen, gebruiken we onderzoek paradigma’s waarbij studie deelnemers complexe taken uitvoeren met één of meerdere ledematen al dan niet in combinatie met niet invasieve hersenstimulatie. Om de onderliggende processen in kaart te brengen, gebruiken we vaak een multimodale aanpak waarbij volgende technieken aan bod kunnen komen: transcraniële magnetische stimulatie (TMS), transcraniële direct current stimulatie (tDCS) en/of medische beeldvormingstechnieken zoals elektro-encefalografie (EEG), magnetische resonantie beeldvorming (MRI) en positron emissie tomografie (PET). 

Een tweede doelstelling was om de laatste stand van zaken op te pikken van hoe het hersenstimulatie onderzoek zich zal ontwikkelen in de komende jaren. Alhoewel er een zeer uitgebreid aanbod in topics was, sprongen voor ons vooral de technische ontwikkelingen rond gecombineerde protocollen die gebruik maken van transcraniële stimulatie (TMS) en elektro-encefalografie (EEG) in het oog, zoals onder andere bij gesloten-lus stimulatie en multilocus TMS. Gesloten-lus stimulatie is interessant omdat deze applicatie het mogelijk maakt om hersenstimulatie af te stemmen op hersenactiviteit die in real-time gemeten wordt met EEG. Dankzij deze ontwikkeling zullen interventies in de toekomst veel efficiënter worden. Bij Multilocus TMS is het design van de stimulatie spoel zodanig opgebouwd dat er snel kan gewisseld worden tussen stimulatie locaties zonder de spoel fysiek te moeten verplaatsen. Dit laat onderzoekers toe interacties tussen hersenregio’s die zich kort bij elkaar bevinden te analyseren. Op termijn zal deze toepassing geïntegreerd worden in een TMS-EEG helm, waarbij ook gebruik zal worden gemaakt van het gesloten lus principe.

Over het algemeen was het een boeiende conferentie en is het duidelijke dat enkele technische ontwikkelingen in een stroomversnelling zitten. Het was ook aangenaam om nog eens face-to-face te kunnen communiceren over onderzoek en nieuwe contacten te leggen met andere onderzoekers die gelijkaardige interesses hebben.